|
Strona 5 z 5
Pierwsze uruchomienie Boot Manager umożliwi nam
uruchomienie Windows (klawisz [F1], etykietka
DOS) lub
FreeBSD (klawisz [F2], etykietka FreeBSD) –
Rysunek 23.
Rysunek 23. Wybór
zainstalowanych systemów operacyjnych
Jeśli
wszystko zainstalowało się poprawnie, nasz komputer w czasie startu poprosi nas
o wpisanie śmieci, na podstawie których wygeneruje klucze dla demona SSH, a
następnie pozwoli nam się zalogować. Spróbujmy, czy zadziała konto
użytkownika user... Udało się! Na ekranie pojawia się informacja, z którą
warto się zapoznać.
Instalacja MC Zanim cokolwiek zrobimy, warto
przelogować się na konto roota (superusera) i zainstalować Midnight Commandera –
dzięki niemu przyszła praca z plikami konfiguracyjnymi będzie dużo łatwiejsza.
Aby to zrobić, wpisujemy (znak dolara $ oznacza konto zwykłego użytkownika, znak
# – roota):
$ su -
# cd /usr/ports/misc/mc
# make install clean I oto mamy za sobą pierwszy kontakt z portami:
system ściągnie, skonfiguruje i skompiluje automatycznie źródła Midnight
Commandera, a następnie zainstaluje gotowego już MC i usunie pliki
tymczasowe. Po wpisaniu rehash MC będzie dostępny dla
każdego. Uwaga! Możemy skorzystać również z polecenia pkg_add -r mc, system wtedy sam
ściągnie i zainstaluje
skompilowane już pakiety
|
Wymagania sprzętowe FreeBSD
Do wygodnej pracy z
systemem FreeBSD z ładnym środowiskiem graficznym (KDE lub Gnome),
potrzebny będzie nam komputer w następującej konfiguracji:
- procesor: Pentium III, Celeron lub Athlon z zegarem 500 Mhz,
- pamięć: 192 MB,
- dysk o pojemności przynajmniej 4.3 GB.
Poniżej tej konfiguracji ciągle można pracować w środowisku graficznym, ale
warto zdecydować się na majce mniejsze wymagania nakładki graficzne,
WindowMakera czy XFce. | |