|
Strona 3 z 5
Urządzenia i usługi sieciowe Ekran zaprezentowany na
Rysunku 13 poinformuje nas o zakończeniu kopiowania
plików.
Rysunek 13.
System został zainstalowany
Kolejnym etapem będzie
konfiguracja urządzeń sieciowych. W naszym przypadku w komputerze nie ma
zainstalowanych żadnych modemów, korzystamy wyłącznie z karty sieciowej.
Rysunek 14.
Wykryta karta sieciowa
Choć jest ona jest dość
archaiczna, system wykrywa ją poprawnie (Rysunek 14). Urządzenia
niewykrywalne zdarzają się bardzo rzadko (są to głównie karty bezprzewodowe
i USB), ale jeśli już się przytrafi, mogą narobić swojemu właścicielowi
sporo problemów. Po wybraniu naszej karty sieciowej (lnc0) i naciśnięciu klawisza [Enter] pojawi się pytanie
o chęć wykorzystania IPv6. Bardzo niewiele sieci używa szóstej
wersji protokołu, dlatego bezpieczniej jest wybrać No.
Drugie pytanie dotyczy DHCP:
- wybierzmy No, jeśli sami konfigurujemy swoją sieć,
- wybierzmy Yes, jeżeli wiemy, że nasze połączenie z sieci czy
Internetem jest jako nam przydzielane.
Uwaga!
Pamiętajmy też o podstawowej zasadzie każdej instalacji: jeśli nie wiemy, co
wybrać, zawsze należy zostawić domyślne ustawienia.
Rysunek 15.
Szczegółowa konfiguracja sieci
W naszym przypadku
wybieramy Yes, gdyż jesteśmy w sieci z serwerem DHCP i automatycznie
otrzymamy adres IP. Pojawi się okienko (Rysunek 15), w którym
musimy wybrać nazwę hosta. W przypadku komputera w wewnętrznej sieci
najbezpieczniej jest wpisać
localhost, a nazwę domeny
pozostawić pust. Niewłaściwa nazwa komputera może prowadzić do dość
nieoczekiwanych rezultatów.
W przypadku obecności
serwera DHCP pozostałe pola (prócz ostatniego) powinny zostać wypełnione
automatycznie. Tak się też stało w naszym wypadku: komputer został
poinformowany, że adres bramy to 10.10.10.1, serwer
DNS (Name server) to 62.179.1.60, a nam samym
przydzielono adres 10.10.10.105 z maską podsieci 255.255.255.0.
Serwer FTP i SSH
Po wybraniu
OK padnie pytanie, czy chcemy, by nasza maszyna była bram
(gateway). Nie interesuje nas ta funkcja (No).
Natomiast przy kolejnym pytaniu warto dwukrotnie wybrać Yes, by uruchomić na naszym komputerze serwer FTP, dzięki
któremu inni użytkownicy sieci będą mogli podzielić się z nami swoimi
plikami (Rysunek 16).
Rysunek 16. Uruchamiamy serwer FTP – krok pierwszy
Odpowiedź twierdząca na drugie z kolei pytanie odeśle nas do edytora pliku
konfiguracyjnego /etc/inetd.conf
(Rysunek 17). Wystarczy zejść przy pomocy klawiatury na poziom # w pierwszej linijce (przy ftp) i go skasować. Z edytora wychodzimy
naciskając [Esc], a następnie wybierając leave editor
-> save changes.
Rysunek 17.
Edytujemy plik /etc/inetd.conf
Pojawia się pytanie
dotyczące uruchomienia usługi demona SSH – jeśli mamy więcej niż jeden komputer
i chcemy pracować zdalnie na obecnej maszynie, właściwym wyborem będzie Yes.
Rysunek 18.
Szczegółowa konfiguracja serwera FTP
Później już
tylko potwierdzamy (Yes) chęć udostępnienia anonimowym
użytkownikom dostępu do serwera FTP. W okienku Anonymous
FTP Configuration zostawiamy wartości domyślne – pamiętajmy tylko, że katalogowi /var
przydzieliliśmy ledwie
128 megabajtów przestrzeni, zatem nasz serwer FTP może pewnego dnia odmówić
posłuszeństwa z powodu braku miejsca na partycji.
|
FreeBSD 
Postfix - "Krok po kroku" v1.1
sdi.sh
uEagle 1.0p1
