transparent a virus... Dodał: grzywka18 Dnia: 2008-05-13 11:19:58 hmm Dodał: dzibi Dnia: 2007-12-12 10:01:14 Bez tytułu Dodał: grzywka18 Dnia: 2007-12-11 17:46:06 Bez tytułu Dodał: termid Dnia: 2007-05-09 18:01:11 Bez tytułu Dodał: sarelo33 Dnia: 2006-12-30 23:50:14 Jest ok ale.. Dodał: theviant Dnia: 2006-11-16 08:10:05
Google
Newsletter
Zapisz się na nasz newsletter, jeżeli chcesz być na bieżąco informowany o aktualnościach..
Instalacja FreeBSD 5.3-RELEASE - 1. Wstęp do instalacji
piątek, 08 kwietnia 2005 -
Napisał: Łukasz Bigo (27636 odsłon)
Boot Manager umożliwi nam
uruchomienie Windows (klawisz [F1], etykietka
DOS) lub
FreeBSD (klawisz [F2], etykietka FreeBSD) –
Rysunek 23.
Rysunek 23. Wybór
zainstalowanych systemów operacyjnych
Jeśli
wszystko zainstalowało się poprawnie, nasz komputer w czasie startu poprosi nas
o wpisanie śmieci, na podstawie których wygeneruje klucze dla demona SSH, a
następnie pozwoli nam się zalogować. Spróbujmy, czy zadziała konto
użytkownika user... Udało się! Na ekranie pojawia się informacja, z którą
warto się zapoznać.
Instalacja MC
Zanim cokolwiek zrobimy, warto
przelogować się na konto roota (superusera) i zainstalować Midnight Commandera –
dzięki niemu przyszła praca z plikami konfiguracyjnymi będzie dużo łatwiejsza.
Aby to zrobić, wpisujemy (znak dolara $ oznacza konto zwykłego użytkownika, znak
# – roota):
$ su -
# cd /usr/ports/misc/mc
# make install clean
I oto mamy za sobą pierwszy kontakt z portami:
system ściągnie, skonfiguruje i skompiluje automatycznie źródła Midnight
Commandera, a następnie zainstaluje gotowego już MC i usunie pliki
tymczasowe. Po wpisaniu rehash MC będzie dostępny dla
każdego. Uwaga! Możemy skorzystać również z polecenia pkg_add -r mc, system wtedy sam
ściągnie i zainstaluje
skompilowane już pakiety
Wymagania sprzętowe FreeBSD
Do wygodnej pracy z
systemem FreeBSD z ładnym środowiskiem graficznym (KDE lub Gnome),
potrzebny będzie nam komputer w następującej konfiguracji:
procesor: Pentium III, Celeron lub Athlon z zegarem 500 Mhz,
pamięć: 192 MB,
dysk o pojemności przynajmniej 4.3 GB.
Poniżej tej konfiguracji ciągle można pracować w środowisku graficznym, ale
warto zdecydować się na majce mniejsze wymagania nakładki graficzne,
WindowMakera czy XFce.
Do FreeBSD
w wersji 5.2.1 oraz 4.10 w menu programu sysinstall można było znaleźć
odnośniki umożliwiające skonfigurowanie XFree86, dzięki czemu uruchomienie
systemu graficznego było dość proste. Zmiana na serwer X.Org, jak każda zmiana
w uleżałym już mechanizmie, może odrobinę zaskoczyć użytkowników
poprzednich wersji FreeBSD. Aby skonfigurować środowisko
graficzne, uruchamiamy jako root program
xorgcfg
-textmode. Tam po kolei konfigurujemy składniki naszego systemu. Nasz
wkład najczęściej ogranicza się zwykle do naciskania klawisza [Enter]. I tak
wybieramy po kolei opcje:
Configure mouse -> Edit Mouse0 -> Auto,
bez emulacji trzeciego klawisza (o ile nasza mysz ma więcej niż dwa klawisze);
sprawdźmy dokumentację posiadanego sprzętu. Użytkownicy monitorów o przekątnej
17” najlepiej zrobi wybierając
1280x1024 @ 60, posiadacze paneli LCD – najwyższą obsługiwaną przez panel
rozdzielczość, przy której stoi @
60 Hz,
na następnej planszy bezpiecznie jest wybrać 50 -
90 w przypadku monitora i 50 - 70
dla panelu LCD.
Configure card -> Edit Card0 -> Yes -> ...i dobieramy pasujący sterownik lub vesa
vesa w przypadku nieodnalezienia swego sprzętu;
Configure screen -> Edit Screen0 ->
gdzie ustawiamy interesująca nas głębię kolorów, najlepiej 16 lub 24 bity.
Później dopasowujemy rozdzielczość (dla monitora o przekątnej 17” najbardziej
odpowiedni wydaje się opcja 1024x768)
Wylogujmy się z konta roota pisząc exit. Spróbujmy uruchomić
środowisko graficzne
za pomoc komendy startx. Jakież będzie nasze zdumienie, kiedy – zamiast
zainstalowanego KDE – pojawi się trzy niezbyt pociągające białe okienka
z zielonymi paskami tytułowymi. To standardowa
przypadłoć FreeBSD, łatwo jej zaradzić: kombinacj [Ctrl]+[Alt]+[Backspace]
zabijamy serwer X Window. Następnie wpisujemy polecenia (każde polecenie
potwierdzamy klawiszem [Enter]):
cd
mcedit .xinitrc (lub ee
.xinitrc w przypadku braku MC w systemie)
w pierwszej linii wpisujemy exec startkde
(trzeba nacisnąć [Enter] na końcu linijki!)
zapisujemy plik.
Teraz po wpisaniu startx powinno się uruchomić KDE
w domyślnej
konfiguracji (Rysunek 24). Tym samym nasz komputer stał się pełnoprawną stacją roboczą z wygodnym, łatwym w użyciu i szybkim systemem operacyjnym.
Rysunek 24. A oto i uruchomione KDE
I to wszystko. Miłego korzystania i do usłyszenia.
Komentarze:
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze. Prosze zaloguj się i dodaj komentarz.
Możesz uzyskać dobrą,
standardową stację
roboczą używając
portu/paczki
instant-workstation.
Jeśli masz zainstalowane
porty, możesz to
zainstalować robiąc tak
# cd
/usr/ports/misc/instant-w
orkstation
# make install && make
clean
jako root. To zainstaluje
kolekcję pakietów, które
są przydatne w stacji
roboczej.
FreeBSD 
Postfix - "Krok po kroku" v1.1
sdi.sh
uEagle 1.0p1
