|
Strona 1 z 5
Łukasz Bigo przedstawia nam w swoim artykule krok po kroku procedurę
instalacji systemu FreeBSD wersji 5.3-RELEASE. Artykuł dość
szczegółowo przedstawia proces dzielenia dysku na partycje, instalację oraz
wstępną konfigurację systemu umożliwiającą pracę użytkownikowi w tymże systemie.
Skonfigurowanie karty sieciowej, usługi FTP oraz SSH nie powinno przysporzyć
większych problemów. Na koniec dowiemy się jak uruchomić kolorowe okienka na
przykładzie KDE. Artykuł jest bogaty w ilustracje i przydatne porady.
Łukasz Bigo
Poniższy tekst ma
stanowić wsparcie dla wszystkich zainteresowanych instalacją FreeBSD na własnym
dysku twardym.
Aby maksymalnie ułatwić użytkownikowi
kontakt z nowym systemem, pierwszego kroku przygotowującego do pracy z FreeBSD dokonamy w momencie instalacji...
Windows. Dlaczego włanie tak? Otóż wiemy, że w trakcie podejmowania
decyzji przekonywania się do nowego OS-a najtrudniejszym momentem jest
postanowienie o podziale dysku na partycje, robienie kopii ważnych dla nas
danych itd. Wbrew jednak obiegowym opiniom, jest to najłatwiejsza,
najbezpieczniejsza i najtańsza metoda instalacji (patrz też Ramka Programy
wspomagające).
Jeli mamy już Windows czy inny system operacyjny na
dysku, możemy przeskoczyć pierwsze akapity artykułu.
|
Programy wspomagające Choć instalacja na czystym
dysku jest najlepszą z metod, nie wszyscy mogą czy chcą się na ni
zdecydować. W takim wypadku może pomóc zakupienie programu
PartitionMagic firmy
PowerQuest. Jest on
właściwie
jedynym wyborem, jeśli zależy nam na zmianie wielkości partycji
sformatowanych w systemie NTFS.
Dla innych systemów
plików najlepszym rozwiązaniem będzie darmowy QTParted dostępny w jakiej
dystrybucji live Linuksa (np. w Linux-EduCD), gdzie wystarczy wskazać
odpowiedni partycję, kilka razy kliknąć i zatwierdzić
zmiany.
Niezależnie od tego, na który z programów się
zdecydujemy, przed zmianami wielkości partycji należy koniecznie zrobić bekap wszystkich plików (NTBackup),
przeskanować dysk
(ScanDisk) i go zdefragmentować
(Defrag).
Dodajmy, że jeśli chcemy tylko
przetestować FreeBSD, możemy cignć FreeSBIE (czyli FreeBSD live) lub
skorzystać z komercyjnego narzędzia o nazwie
VMWare, dzięki któremu
wewnątrz Windows
czy ważnego dla nas systemu operacyjnego stworzymy inną wirtualną maszynę.
Kiedy jednak chcemy naprawdę przejść na FreeBSD, nie warto korzystać z
żadnego z opisanych sposobów – zbyt rozleniwiaj. |
Instalacja – zaczynamy
Nowoczesne dyski twarde maj olbrzymie pojemności, dlatego nie będziemy zbytnio kłopotać się o wolne miejsce.
W przypadku potrzeby zainstalowania FreeBSD na komputerze na starszym
sprzęcie, warto zajrzeć do artykułu Serwer na FreeBSD 5.3-RELEASE.
Podczas podziału na partycje warto się zastanowić, czy nie
warto pozostawić części danych (np. muzyki w postaci plików MP3) na
partycji dostępnej również z poziomu Windows. A jeżeli nie martwi nas
liczne ikony dysków w oknie Mojego komputera, najlepiej zrobimy
umieszczając nasze dane na jeszcze osobnej partycji. W ten sposób ponowna
instalacja któregokolwiek z systemów nie będzie zmuszała nas do robienia bekapów.
Zasady tworzenia partycji
Pamiętajmy, że partycje Windows, które chcemy
udostępnić dla FreeBSD, należy sformatować jako FAT lub FAT32. Ten
system plików zapewnia dużą szybkość pracy i możliwość zapisu z poziomu każdego
OS-a (Windows, FreeBSD, Linux). Oczywiście istnieją pewne wady w rodzaju braku
możliwości przyznawania uprawnień do zawartości dysku czy ograniczenie
maksymalnej wielkości jednego pliku do 2 GB, ale przy rozsądnym planowaniu
nie są one zbyt uciążliwe, a czasami wręcz ułatwiaj pracę.
Rysunek 1.
W instalatorze Windows przydzieliliśmy 2000 MB systemowi z Redmond, a
pozostałe 2 GB zostawiamy dla FreeBSD
W naszym
przykładzie zainstalujemy FreeBSD na komputerze z dyskiem o pojemności
4 GB (więcej na temat sprzętu w Ramce Wymagania sprzętowe FreeBSD)
obok Windows XP Home Edition umiejscowionego na partycji wielkości 2 GB.
Rysunek 2. Warto sformatować partycję Windows w systemie FAT – będzie dostępna z
FreeBSD
Po instalacji Windows pozostają nam na
dysku dwa gigabajty dla FreeBSD. Zakładamy, że instalacja Windows odbywała się
z płyty CD, więc BIOS komputera jest już odpowiednio skonfigurowany. Włóżmy
zatem do czytnika płytę numer 1 i zrestartujmy
komputer.
Jeśli wszystko pójdzie dobrze, pojawi się ekran
widoczny na Rysunku 3.
Rysunek 3.
Menu startowe FreeBSD
Pierwsze koty za płoty Kiedy instalujemy FreeBSD po
raz pierwszy, a nasz komputer nie jest bardzo nietypowy, najlepiej po
prostu nacisnąć [Enter]. Gdyby w przyszłości okazało się, że program
instalacyjny w pewnej chwili się zawiesza, wtedy powinniśmy wybrać opcję 2. Boot FreeBSD with ACPI disabled lub 3. Boot FreeBSD in Safe Mode. W niektórych przypadkach
może przydać się nieco bardziej gadatliwy tryb uruchamiania, czyli 5. Boot FreeBSD with verbose logging.
Rysunek 4. Menu
instalatora
Po krótkiej chwili zostanie załadowany
program Sysinstall widoczny na Rysunku 4. Tutaj niektórzy
mogą
poczuć się mało pewnie: era graficznych instalatorów znanych z Windows czy Mandrake'a do FreeBSD jeszcze nie dotarła. Nie przejmujmy się jednak, nie trzeba
kolorowych okienek, żeby zainstalować system – wkrótce to udowodnimy.
|
Jak zainstalować Windows po FreeBSD? Systemy z Redmond znane s z
tego, że uważaj się za jedyny słuszny wybór dla danego komputera. Jeśli
po instalacji FreeBSD musieliśmy z jakich przyczyn odświeżyć Windows,
możemy mieć pewność, że podczas następnego startu komputera zniknie
możliwość wyboru OS-a do uruchomienia (Rysunek 24). Aby temu
zaradzić, trzeba uruchomić komputer z drugiej dostępnej do ściągnięcia
płyty zawierającej dystrybucję FreeBSD FixIt. Następnie z menu na ekranie
wybieramy
Fixit -> CDROM/DVD i przełączamy
się na czwartą konsolę używając klawiszy [Alt]+[F4]. Tam korzystamy z
następującego polecenia:
# fdisk -B -b /boot/boot0
/dev/ad0
gdzie ad0 to pierwszy dysk
(drugi dysk to ad1 itd.).
Szczegółowe
informacje na ten temat znajdziemy w rozdziale 12.3 podręcznika.
|
Jeśli nie czujemy się w
Instalatorze zbyt pewnie i nie wszystkie widoczne na ekranie symbole s dla
nas jasne, możemy skorzystać z opcji Usage. My
przejdziemy od razu do instalacji systemu.
Z dostępnego
menu wybierzmy opcję zalecaną, czyli Standard. Na
ekranie pojawi się informacja dotycząca następnego kroku, czyli podziału dysku
na partycje. Bardzo rzadka zdarza się w tym momencie komunikat, że BIOS ma
zapisane złe parametry dysku i że instalator dobiera, jego zdaniem,
wartości bardziej odpowiednie dla urządzenia. Nie należy się tym za bardzo
przejmować, gdyż nie prowadzi do żadnych komplikacji.
Na
Rysunku 5 widzimy program do podziału dysku na partycje
(FDisk): choć może być nam trudno się zorientować, po chwili powinniśmy
zauważyć, że 2 GB zarezerwowane s dla Windows. Wskazówką jest słowo fat
widniejące w kolumnie Desc.
Przesuńmy teraz kursor na najniższą pozycję na licie, na wolne miejsce – nie
jest ono jeszcze wykorzystana przez żaden system. Naciśnijmy tam literkę [C].
Pojawi się okienko z dość kosmiczną liczbą, w której będziemy mogli wpisać
wielkość tworzonej partycji. Jeśli chcemy wykorzystać całe dostępne miejsce, nie
trzeba niczego wpisywać, wystarczy nacisnć dwa razy [Enter]. Możemy też wpisać
w okienku pożądaną wielkość. W naszym przypadku są to 2 GB, czyli dwa
tysiące
megabajtów (2000M
według nomenklatury Instalatora FreeBSD).
Rysunek 5.
Tworzenie partycji
|
FreeBSD 
Postfix - "Krok po kroku" v1.0
sdi.sh
uEagle 1.0p1
